நீங்கள் எப்போதாவது இதை படிப்பீர்களா என்று கூட எனக்குத் தெரியாது.
உங்க எல்லாரையும் எங்கேயாவது பார்ப்போம்னு நம்பி தினமும் ரோந்து போறோம்.
நீங்க எங்க இருக்கீங்கன்னு தெரியல.
உங்களை கண்டுபிடிக்க முடியலை, ஆனா ஒரு நாள், இந்த இடத்தை பார்த்தேன்.
இங்கே ரொம்ப அமைதியா இருக்கு.
உன்னை பார்க்காமயே போய்டுவேனோன்னு இங்கே பயம் வரதில்ல.
உண்மைல, நீ பக்கத்தில இருக்கேன்னும் நாம சீக்கிரம் சந்திப்போம்னும் தோணுது.
அதனால உன்னை பார்க்க இங்கே தினமும் வரேன்.
தி ஃபோர்கோட்டேன் ஆர்மி
"எனக்கு ரத்தத்தை கொடுங்கள், நான் உங்களுக்கு சுதந்திரத்தை தருகிறேன்."
எல்லாவற்றையும் இழந்த பின்பும் நம்பிக்கையை உயிர்ப்புடன் வைத்துக் கொண்டிருந்த
இந்தியன் நேஷனல் ஆர்மியின் போர்வீரர்களின் போர் முழக்கமாக இது ஆனது.
இந்தியாவின் விடுதலை என்ற வெகுநாள் கனவை அடைய,
இந்த சுதந்திர ராணுவம் தொடர்ந்து போரிட்டுக் கொண்டிருந்தது.
ஐஎன்ஏவைப் பற்றிய எல்லா செய்திகளையும் ஆங்கிலேய அதிகாரம் உடனடியாக தடை செய்தது
மேலும் இந்த சுதந்திர ராணுவத்தை துரோகிகளின் ராணுவம் என்ற பெயரிட்டு அழைத்தது.
மெய்ம்யோ அருகில், பர்மா 1944
மாயா.
இந்தியா-பர்மா எல்லை 1996
ஸ்கூல் பக்கத்தில்தான் இருக்கு.
ஆனா இந்த எல்லையை தாண்டி ஆர்மி ரோந்து அதிகமா இருக்கும்.
நாம சீக்கிரமா போகணும்.
இந்த பாதை ஸ்கூல் வரைக்கும் போகுதா?
ஸ்கூலுக்கு போற பாதை இந்தப் பக்கமா இருக்கு.
எனக்கு கொஞ்சம் நேரம் வேணும்.
நான் ஒரு இடத்தை பார்க்கணும்.
சரி, இவன் உங்ககூட இருப்பான். ஸ்கூலுக்கு கூட்டிட்டுப் போவான்.
ஆனா நாம வேகமா போகணும்.
நீ இங்கே வந்த நாளிலிருந்து தூங்கவே இல்ல.
சுரீந்தர்...
நான் கண்ணை மூடினாலே, பிணங்கள் மட்டும் தான் தெரியுது.
பசியால சாகறது எப்படி இருக்கும்னு உனக்கு தெரியுமா?
அர்ஷத்தோட காயத்தை பார்த்தியா?
- அதில் சீழும் புழுவும் இருந்துது. - அர்ஷத்துக்கு இப்போ சரியாகிடுச்சு.
- ஆனா அர்ஷத் இப்போ தேறிட்டான். - புழுக்கள்.
காயம் பூரா புழு இருந்துது, மாயா.
சாப்பாடு தீர்ந்துடுச்சு.
நாங்க நிக்காம நடந்துக்கிட்டே இருந்தோம்.
அப்புறமா நம்ம சக தோழர்களோட பிணங்களை பார்க்க ஆரம்பிச்சோம்.
அழுகின பிணங்கள்.
ஆயிரக் கணக்கில நம்ம சகாக்களை இழந்தோம், மாயா.
ஆனா நான் பிழைச்சேன்.
நாம தோத்தோம், ஆனா நான் பிழைச்சேன்.
உனக்காக தினமும் காத்திருக்கேன்.
இதோ, என் கடிதங்கள்ல உன் மேல் உள்ள காதலை பற்றி எழுதினேன்.
ஒரு நாள் இந்த கடிதங்களை படிப்பேன்னு நம்பினேன்.
ஆனா இதையெல்லாம் எழுதின அப்புறமும், நிறைய இன்னும் சொல்லப்படலை.
ஏன்னா சில விஷயங்களை வார்த்தைகளால வெளிப்படுத்த முடியாது.
அதை உணரத்தான் முடியும்.
ஓடு! இங்கிருந்து ஓடு!
சாவுங்கடா!
- அய்யோ! - ஓடு!
இந்தா, நாயே!
- சர்? - சொல்லு.
சர், பிரிட்டிஷ் ஆர்மி முன்னேறி வரத்துக்கு தான் இந்த விமானத் தாக்குதல்.
அவங்களோட ஒரு முன்னணி பிரிவு நாளைக்கு காலையில இங்கே வந்துடும்.
நம்ம ஆர்டர்கள் என்ன?
முடிவு நீங்கதான் எடுக்கணும்னு தலைமையகத்துல சொல்றாங்க.
ஒண்ணு, நாம் ரங்கூனுக்கு பின்வாங்கணும்,
இல்லைன்னா பிரிட்டிஷை நிறுத்த முயற்சி செய்யணும்.
சோதி!
அர்ஷத்!
நம்மகிட்ட புல்லெட்ஸ் கம்மியாதான் இருக்கு.
சர், நாம எல்லாரும் சாகப் போறோம்! இப்போது எல்லாமே முடிஞ்சிடுச்சு!
சரியா சொல்றார். எல்லாம் முடிஞ்சுடுச்சு! இப்போ எதுவும் செய்ய முடியாது.
ஏதும் மிஞ்சலையா, கிறுக்கனே? சண்டை போட முடியலையா?
என்ன செய்யறே நீ? அவர் சரியாதான் சொல்றார்!
ஜப்பானியர்கள் இனியும் பொருட்களை அனுப்ப மாட்டாங்க!
அவங்க ஏற்கனவே ரங்கூனுக்கு பின்வாங்கிட்டாங்க!
அவங்களை பாரு!
நாம் எல்லாரும் இங்கே இருந்தோம்னா, செத்துடுவோம்!
நமக்கு இதில ஒரு லாபமும் இல்ல சோதி.
லாபமா?
இத்தனை நடந்த பிறகும், இதில் நீ ஏதாவது லாபம் எதிர்பார்க்கறியா?
அவங்க எல்லாரும்...
அவங்களை பாரு, செத்தவங்க எல்லாரும்...
காட்டில் வீரமரணம் அடைந்தவங்க...
அவங்க தியாகத்துக்கு மதிப்பில்லை, அப்படித்தானே?
நேதாஜியோட முழக்கத்தை நினைச்சு பாருங்க!
"எனக்கு ரத்தம் கொடுங்கள், நான் உங்களுக்கு சுதந்திரம் தருகிறேன்."
நேதாஜி கேட்டது நம்மளோட ரத்தத்தை, நம்மளோட ரத்தத்தை!
ஏன்னா நம்ம ரத்தம் சிந்தாம, நமக்கு சுதந்திரம் கிடைக்கவே கிடைக்காது!
சுதந்திரத்துக்கான விலையை இங்கேயே நாம கொடுக்கணும்.
நாமும் கொடுப்போம்!
ஒருமுறை இல்லை, ஆயிரம் முறை ரத்தம் சிந்துவோம்!
நாம் டெல்லிக்கு போனாலும் போகலைன்னானும்,
நம்மளோட புரட்சி டெல்லியை போய் சேரனும்! இதுதான் ஒரே வழி!
நம்ம அடிபட்ட போர் வீரர்களை ரங்கூனுக்கு எடுத்துப் போவாங்க.
அதுக்கு ராணி ஜான்ஸி ரெஜிமென்ட் பொறுப்பு.
மிச்சமிருக்கிற நாம்
முடிஞ்ச வரைக்கும் பிரிட்டிஷ் முன்னேறாம தடுப்போம்.
ஒரு நாள், இந்தியா நம்ம தியாகத்தை நினைச்சு பார்க்கும்.
அவங்களுக்கு புரியாம இருக்கலாம்.
ஆனா அதை நிச்சயமா ஞாபகம் வெச்சுப்பாங்க!
போருக்கு அப்புறம், மெய்ம்யோல ஒளிஞ்சிருந்தேன்.
வெளியில் தலைகாட்டுறதே ஆபத்தா இருந்துது.
ஏன்னா பிரிட்டிஷ் உளவாளிகள் நம்ம ஐஎன்ஏ வீரர்களை பிடிச்சாங்க.
என் பெயரைக் கூட மாத்தினேன். ஜான்கி.
நம்ம சொந்த மண்ணுலேயே எல்லாரும் சண்டை போடறோம்னு சொல்லுவியே.
மாயா இந்த போர்ல செத்தாள்...
ஜான்கி அவளோட இடத்தை எடுக்க வேண்டியதாச்சு.
ஜான்கி இன்னும் சுதந்திரத்துக்காக போராடுறாள்.
என் வாழ்வின் லட்சியம் சுதந்திரம்னு ஆச்சு.
அந்த லட்சியத்துக்காக, மெய்ம்யோல ஒரு ஸ்கூல் தொடங்கினேன்.
இங்கே என்னை "பாட்டி" னு கூப்பிடுற பொண்ணுங்க தான் இப்போ என் வீரர்கள்.
அவங்களுக்கு தன்னம்பிக்கையும் சண்டை போடுறதையும் கத்து குடுத்தேன்.
நேதாஜி நமக்கு சொல்லிக் கொடுத்தது போல.
மாயா...
போ.
இப்போதைக்கு போ, மாயா.
உன்னை பாத்துக்கோ.
நீ பத்திரமா இருந்தா,
அவன் உயிரோட இருக்க...
ஒரு காரணம் இருக்கும்.
- இந்தியாவுக்கு வெற்றி! - இந்தியாவுக்கு வெற்றி!
இல்லை.
உங்களுக்கு ஜான்கி பாட்டியை தெரியுமா?
தெரியும்.
ஆனால் துரதிருஷ்டவசமா...
ரொம்பவே குறைஞ்ச காலத்துக்குதான்.
நாம் கொஞ்சம் தாமதமா வந்ததா இங்க சிலர் சொன்னாங்க.
போன வருஷம், ஆர்மி மறுபடியும் பாட்டியை ஜெயில்ல போட்டாங்க.
நாலு மாசத்துக்கு முன்னாடி, நோயோட திரும்பி வந்திருக்காங்க.
அதுக்கு அப்புறம், சில நாள்லேயே...
என்ன பண்றே, அர்ஷத்?
என் அழகான முகத்தை பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சு நண்பா.
என் முகம் இருக்கா இல்லை மழையில கரைஞ்சுதான்னு தெரியலை.
சோதி!
அடப் பாவிகளா.
வலது பக்கமா போங்க!
ஹேய், குண்டுகளை வீணாக்காதீங்க!
ஹேய், என்னை மறைச்சுக்கோ!
அர்ஷத்!
அர்ஷத், எழுந்திரு. உனக்கு ஒண்ணுமில்லையே?
என்னை வெளியே எடு! மாட்டிட்டேன்.
அர்ஷத், எழுந்திரு.
நல்லா இருக்கேன், சோதி. நீ போ.
அதை மூடு...
சோதி, எனக்கு ஒண்ணுமில்லே. போ! இந்த துப்பாக்கியை எடுத்துட்டு போ!
செத்துடாதே, இல்லைன்னா நான் உன்னை சுட்டுடுவேன்.
பம்மி!
நகரு!
பம்மி, நகரு!
சின்ன வயசுல, பாட்டிகிட்டே, "பாட்டி, இது யாரோட ஃபோட்டோ?"னு கேட்போம்.
"என் காதலன்." அப்படினு தயங்காம சட்டுனு சொல்லுவாங்க.
அவங்களோட அந்த புன்னகையை மறக்கவே மாட்டேன்.
ஏன் நீங்க மாயாவைத் தேடி திரும்பி வரவே இல்லை?
நான் போர்க் கைதியா இருந்தேன்.
நாங்க எல்லாத்தையும் இழந்தோம்.
என்னைப் போல 17,000 பேரை இந்தியால ஜெயில்ல போட்டாங்க.
பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்துக்கு எதிராக சண்டை போட்டதுக்காக,
விசாரணைக்கு செங்கோட்டைக்கு கூட்டி வந்தாங்க.
துரோகிகளோட ஆர்மின்னு எங்களை சொன்னாங்க.
ஆனா செங்கோட்டை விசாரணைல உண்மை தெரிஞ்சப்போ,
நாடு முழுக்க எதிர்ப்பு எழுந்துச்சு.
ஆயிரக் கணக்கான இந்தியர்கள் போராட்டம் பண்ணாங்க.
ராயல் இந்தியன் நேவி செய்லர்ஸ் கூட எதிர்த்தாங்க,
இந்தியன் நேஷனல் நேவின்னு பெயரை மாத்தி வெச்சுக்கிட்டாங்க.
முழு நாடும் ஐஎன்ஏக்கு ஆதரவா போராடிச்சு.
இந்திய வீரர்களோட விசுவாசம் இல்லாம,
அவங்க ஆட்சி நிலைக்காதுன்னு
அப்போதான் பிரிட்டிஷுக்கு புரிஞ்சுது.
1947ல நான் விடுதலை ஆனப்போ,
என் சொந்த நாட்ல நான் அகதியனது புரிஞ்சுது.
என் வீடு இப்போ வேற நாட்டில இருந்தது.
பாகிஸ்தான்.
எல்லாம் போச்சு. இந்தியன் ஆர்மி எங்களை திரும்ப எடுக்க மறுத்தாங்க.
எப்படி செய்வாங்க?
நாங்க தான் துரோகிகள் ஆச்சே.
ஆனா சூழ்நிலை சரியாகறத்துக்கு அஞ்சு வருஷம் ஆகிடுச்சு.
மாயாவையோ அவ இருக்குற இடத்தையோ கண்டுபிடிக்க
நான் 1952-ல சிங்கப்பூருக்கு திரும்பினேன்.
ஆனா எதுவும் கண்டுபிடிக்கல.
பர்மாவுக்கு வந்தேன். ஆனா அது ஏற்கனவே ராணுவ ஆட்சில இருந்துது.
யாருக்கும் உள்ளே நுழைய அனுமதியில்ல.
முடிஞ்ச அளவு முயற்சி பண்ணேன். எல்லையை கூட தாண்டினேன்.
ஆனா எனக்கு அதிர்ஷ்டம் இல்லை. என்னை பிடிச்சிட்டாங்க.
அதோடு என்னை நாடு கடத்தினாங்க.
அப்புறம் ஒரு நாள்...
நான் கைவிட்டுட்டேன்.
வாழ்க்கையை கைவிட்டேன்,
மத்த எல்லாரையும் கைவிட்டேன்.
வாழ்றதையே நிறுத்திட்டேன்.
ஆனா அவங்க நிறுத்தல.
மாயா போராடிட்டே இருந்தாங்க.
நாட்டுக்காக நீங்க எல்லாரும் வாழ்க்கையையே கொடுத்தீங்க.
இந்தியாவோட கனவுக்காக.
மாயாவும் சுதந்திரத்துக்காக போராடிட்டே இருந்தாங்க.
ஆனா என்ன சாதிச்சீங்க?
அந்த சண்டைலிருந்து உங்களுக்கு என்ன லாபம்?
அமர், அந்த சண்டைலிருந்து கிடைச்ச லாபம் என்னன்னு உன் தலைமுறைதான் சொல்லும்.
சுதந்திர போராட்டம் இதைவிட சுலபமா இருந்தது.
அது எங்க சண்டை.
ஆனா அந்த சுதந்திரத்தை தக்க வைக்க போராடுறதுதான்
இன்னும் ரொம்ப கஷ்டமானது.
நீங்க எல்லாரும் அதில் சண்டை போடணும்.
டெல்லியில் நாம் சேர்ந்து ஒரு போட்டோ எடுப்போம்.
செங்கோட்டையில்.
என்னதான் நடந்தாலும்,
இந்த போராட்டத்தை விட மாட்டேன்னு சத்தியம் பண்றேன்.
சோல்ஜர்ஸ் நம்மை நெருங்கிறதா கேள்விப்பட்டோம்.
அவங்க ஸ்கூலுக்கு வரலாம். நாம் போயாகணும்.
எல்லை பக்கத்தில் தான் இருக்கு. நாம் காட்டு வழியா போலாம்.
சரி, சரி.
அங்கே தேடுங்க. போங்க!
வேகமா போங்க!
போங்க! போங்க! போங்க!
என்னால கூட வர முடியாது. என்னால கூட வர முடியாது.
- என்ன? முடியாது! - நான் வர முடியாது!
வேறு வழியே இல்லை, அமர்!
நாங்க இருக்கோம். உங்களை கூட்டிப் போறோம்.
நான் சொல்றதை புரிஞ்சுக்குங்க!
என் கால் உடைஞ்சிடுச்சு. என்னால் நடக்க முடியாது!
நேரத்தை வீணாக்காம நான் சொல்றதை கேளுங்க.
பாருங்க, எல்லை அங்கிருக்கு.
முடிஞ்சளவு சீக்கிரமா அங்கே போங்க,
இந்தியன் ஆர்மிகிட்டே உதவி கேளுங்க.
நான் இங்கே ஒளிஞ்சுக்கிறேன். எனக்கு ஒண்ணும் ஆகாது.
இப்போ போங்க. போங்க! ராணி, அவனுக்கு புரிய வை.
உங்களை இங்கே தனியா விட்டு போக முடியாது.
நீங்க வராம நான் போக மாட்டேன்!
அமர், சொல்றதை புரிஞ்சுக்கோ.
நீ இங்கே இருந்துட்டா, யாரும் பிழைக்க மாட்டாங்க.
என்னை நம்பு! நீ போனாதான் உதவியா இருக்கும்.
- அமர், அவர் சொல்றது சரி தான். - போங்க! போங்க! போங்க!
ஒண்ணா போவோம் இல்ல எல்லாரும் செத்துடுவோம்.
- போய் உதவி கேக்கலாம்! - போ! தைரியமாய் இரு! போ! போ! போ! போ!
ஆயிரக்கணக்கான ஐஎன்ஏ வீரர்கள் இந்தியாவின் சுதந்திரத்துக்காக உயிர்த் தியாகம் செய்த
அதே இடத்தில் சோதி தன் உயிரை இழந்தார்.
இந்தியன் நேஷனல் ஆர்மியைச் சேர்ந்த 26,000க்கும் மேற்பட்ட வீரர்கள்
இந்தியாவின் சுதந்திரத்துக்காக உயிர் துறந்தார்கள்.
உயிர் பிழைத்த ஒரு ஐஎன்ஏ வீரரைக் கூட, இந்திய ராணுவம் சேர்த்துக் கொள்ளவில்லை.
பல மனுக்களும் கடிதங்களும் அனுப்பியும், இந்திய அரசாங்கம் உயிர் பிழைத்த
ஐஎன்ஏ வீரர்களுக்கு சுதந்திரத் தியாகிக்கான ஓய்வூதியம் கொடுக்க மறுத்தது.
காலம் செல்லச் செல்ல, தி இந்தியன் நேஷனல் ஆர்மி
"தி ஃபோர்கோட்டேன் ஆர்மி" ஆனது.